Yellowstone 1 – มหัศจรรย์แห่งไฟใต้พิภพ

“Everybody needs beauty as well as bread, places to play in and pray in, where nature may heal and cheer, and give strength to body and soul alike. This natural beauty-hunger is made manifest… in our magnificent national parks – Nature’s sublime wonderlands, the admiration and joy of the world.” – JOHN MUIR – (from The National Parks: America’s Best Idea by Dayton Duncan and Ken Burns)

It’s hard to put my recent visits to the national parks of the West into a coherent and relevant presentation when there are so many intertwining elements to talk about – the landscapes, the wildlife, the vegetation, and the people in their struggle over these breathtaking and awe-inspiring geological and biological wonders – some to exploit, some to possess and some to preserve. So perhaps to start my journey according to the inception of each park makes the most sense; therefore, we are starting with Yellowstone National Park – the first national park in America and in the world. Notwithstanding adamant conservation efforts, the existence of national parks in the U.S. and everywhere in the world is constantly being threatened on a daily basis, so above all sentiments, I feel eternally indebted to those who had made national parks a reality and to those who continue to work hard to make sure that the legacy is passed on to our children and grandchildren.

ไม่รู้จะเริ่มเล่าเรื่องการไปเที่ยววนอุทยานแห่งชาติในแดนตะวันตกตรงไหนดี เพราะทุกอณูของประสบการณ์เต็มไปด้วยสิ่งที่ทำให้ทึ่ง ทำให้คิด เต็มไปด้วยบทเรียน เหมือนห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือน่าอ่านอย่างไม่มีวันจบสิ้น เอาเป็นว่าเริ่มต้นตามลำดับของการก่อตั้งวนอุทยานฯก็แล้วกัน เริ่มที่วนอุทยานแห่งแรกคือเยลโล่สโตน ประวัติการก่อตั้งและการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของวนอุทยานแห่งชาติที่ยาวนานกว่าศตวรรษเต็มไปด้วยอุปสรรค ชัยชนะ ความปราชัย ความสำเร็จ และความผิดพลาด ปะปนกันไป แต่ก็นับได้ว่าสถาบันที่คนอเมริกันมีความภาคภูมิใจในฐานะผู้ริเริ่มนี้ ได้ปกป้องผืนแผ่นดินอันงดงามจำนวนมากมายให้รอดจากการตกเป็นกรรมสิทธิของผู้มีอิทธิพลและผู้มีอันจะกิน และได้รับการรักษาไว้ให้เป็นสมบัติของคนทั้งประเทศและอนุชนรุ่นหลังต่อไป แม้ว่าแนวคิดเรื่องอุทยานแห่งชาติจะได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลก ทุกวันนี้พื้นที่ธรรมชาติ สัตว์ป่า และวนอุทยานแห่งชาติทุกแห่งยังถูกคุกคามอย่างหนักจากภัยรอบด้าน แต่มีคนจำนวนหนึ่งที่ทุ่มเทชีวิตและจิตวิญญาณเพื่อรักษามรดกอันทรงคุณค่านี้อย่างไม่ย่อท้อ จึงอยากจะขอระลึกถึงคนเหล่านั้นด้วยความสำนึกในบุญคุณเป็นอย่างยิ่ง

Yellowstone Fast Facts: – Established in 1872 by President Ulysses S. Grant (even though the concept of national parks originated in 1864 when President Lincoln set aside Yosemite Valley and Mariposa Grove of giant sequoias as a public trust to preserve the land for future generations); – The landscape has been shaped by numerous volcanic eruptions dated back as far as two million years ago; – Yellowstone National Park span across 3,472 square miles (8,987 square km) and three states, i.e. Wyoming, Montana and Idaho; – Yellowstone contains approximately one-half of the world’s hydrothermal features. There are over 10,000 hydrothermal features, including over 300 geysers, in the park – About 30 some per cent of the park was destroyed in the great fire of 1988.

เกร็ดเล็กน้อยเกี่ยวกับอุทยานฯ – ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๑๕ ในสมัยประธานาธิบดียูลิสซิส เอส แกร้นท์ (ถึงแม้ว่าแนวคิดจะเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๐๗ เมื่อประธานาธิบดีลินคอนมีคำสั่งให้รักษาพื้นที่บริเวณหุบเขาโยเซมิติและผืนป่าซีโคย่ายักษ์ที่มาริโพซ่า โดยให้อยู่ในความดูแลของรัฐแคลิฟอร์เนีย) – ภูมิประเทศของเยลโล่สโตนเกิดขึ้นจากภูเขาไฟระเบิดซึ่งเกิดขึ้นหลายครั้ง และย้อนหลังไปถึงสองล้านปี – วนอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนมีพื้นที่ประมาณ ๘,๙๘๗ ตารางกิโลเมตรและตั้งอยู่ในสามรัฐคือไวโอมิ่ง มอนทาน่า และไอดาโฮ – แหล่งความร้อนใต้พิภพที่เยลโล่สโตนนับเป็นปริมาณครึ่งหนึ่งของที่มีในโลก ที่นี่มีโป่งน้ำร้อนและน้ำพุร้อน กว่า ๑๐,๐๐๐ แห่ง และ ๓๐๐ แห่งตามลำดับ – พื้นที่อุทยานฯกว่าร้อยละ ๓๐ ถูกทำลายไปจากไฟป่าครั้งใหญ่เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๑

Landscape of the American West

Somehow, in my mind, black and white photography is synonymous with American Landscape. Black and white photos always give me a sense of sweet nostalgia and I hope my mediocre skills allow me to express that feeling while doing the scene enough justice. I hope you enjoy them as much as I do. These few photos were taken during my recent road trip.

สำหรับตัวเอง ภาพขาวดำกับอเมริกันแลนด์สเคปเป็นของที่เข้ากั๊น เข้ากัน เลยลองเอามาให้ชมกันนะคะ เป็นคนชอบภาพขาวดำเพราะมันทำให้จินตนาการเหมือนกับตัวเองได้ย้อนยุคเข้าไปในอดีต เป็นอารมณ์ที่เหมือนกับหยุดเวลาเก็บไว้ในขวดแก้วที่ภาพสีให้ไม่ได้ (ความเห็นส่วนตัวอย่างแรง) หวังว่าทักษะอันน้อยนิดของตัวเองคงพอจะทำให้ผู้ชมรับรู้ถึงอารมณ์นั้นบ้างนะคะ

Chez Panisse, Berkeley

So close and yet so far. That’s what this world famous restaurant has been to me after all these years even though it is right in my back yard. So today I woke up with a sense of determination to go on a long-overdue date with myself at this legendary spot where Alice Water revolutionalized the way Americans eat back in 1971 and thus the birth of “California cuisine”.

Thank goodness for my previous research that helped me notice the nondescript faded wooden gate that’s tugged in the midst of new and flashy eateries on this particular block of Shattuck Avenue in Berkeley. A few steps took me up to a small landing of another beautifully carpeted flight of stairs to the Cafe upstairs. Unlike dinner that needs advance reservation which sometimes can take up to six months, lunch at the Cafe is more easily accessible and that’s where I’m going today.
The dining room is cozy and buzzling with diners and wait staff even though it was almost 3 o’clock in the afternoon (their closing time). The entrance to the dining room was decorated with gorgeous fresh flowers and greens. The bartender who was peeling piles of green beans in wicker basket asked if he could help me in booming voice. I was led to a small table laden with white table cloth.Since this was my first time there, I decided to order a 3-course fixed menu ($24.00) of the day and since I had not had breakfast, I ordered a decaf coffee to start. Here, at Chez Panisse, they filter their own still and sparkling water which is a neat idea (really reminds me of France somehow).

I started the meal with the first course of Garden lettuce salad which was very fresh with very light dressing that tasted like vinegrette and salt. The taste wasn’t that exciting in the beginning but then I found myself finishing it in no time.
My main course was Spicy eggs baked in the wood oven with cannellini beans, pork belly (which I crinched a bit), greens, and chiles. The greens and the pork belly were very flavorful.
Then came my highlight of the day!!! DESSERT!!! Normally I do not like sorbet but this Summer berry sorbet with citrus shortbread was sooooo delicious. The sorbet tasted just right — not too sweet, not too tangy, oh and my first bite into the citrus shortbread was just like heaven!!!! It was just like a symphony of taste that just complimented each other — yummmmmy!!!
And here’s the after-sorbet shot to show how good it really was. Perhaps next time they will let me just have the dessert for my lunch… Yeah, that will be a good idea.